Utrechtse gemeenteraad: ‘Meer ruimte voor sekswerkers’

In de Utrechtse Jaffastraat zat tot 2013 een bordeel

UTRECHT – Een groot aantal partijen in de Utrechtse gemeenteraad wil dat er meer legale sekswerkplekken komen in de stad. Op dit moment zijn er zes zogenoemde vergunde plekken, de partijen vinden dat te weinig. Ook pleit de raad ervoor om de mogelijkheden voor sekswerkers die thuis werken te verruimen. Die wensen kwamen naar voren tijdens een debat over een voormalig bordeel aan de Utrechtse Jaffastraat.

Voor het uitoefenen van sekswerk is een vergunning van de gemeente nodig. Dat is dus bijvoorbeeld nodig voor een bordeel of een escortbureau. Utrecht kent op dit moment zes van dergelijke vergunde plekken, daarvan zijn er drie ook daadwerkelijk in bedrijf. De bekendste is club La Cloche op de Amsterdamsestraatweg. In het verleden zat er een soortgelijke club in de Jaffastraat, midden in een woonwijk, maar het bordeel sloot jaren geleden. Het college wil de bestemming van het pand wijzigen, het moet de bestemming ‘wonen’ krijgen. De raad steunt dat voorstel in grote meerderheid. Maar tegelijkertijd zijn er zorgen.

Groeiende stad
Rick van der Zweth van de PvdA verwoordt die het duidelijkst. Hij zegt dat de stad groeit, en daarmee ook de behoefte aan ruimte voor sekswerkers. Maar die extra ruimte komt er niet, de mogelijkheden nemen juist af, door het sluiten van de tippelzone en door de problemen rond de herstart van het Zandpad. Hij hekelt het verdwijnen van de tippelzone en benadrukt dat die plaats moest maken voor ‘te dure appartementen’.

Ook Student & Starter wil dat er meer ruimte komt voor sekswerkers. Tessa Sturkeboom vindt dat seks een onderdeel van onze samenleving is. Volgens haar moet je het beroep van sekswerker omarmen. Zij wil een nadrukkelijke erkenning van de gemeente dat sekswerk een legaal beroep is.

Thuiswerken
D66 pleit ook voor meer mogelijkheden. Ellen Bijsterbosch focust echter op de thuiswerkenden in de branche. Dat mag nu officieel niet, iemand die thuis klanten ontvangt wordt gelijkgesteld met een bordeelhouder. Een nagelstudio mag wel aan huis werken, stelt Bijsterbosch, maar een thuiswerkende prostituee mag dat niet. Ze schets het probleem dat als er sprake is van geweld dat de sekswerkers dan geen aangifte durven doen. Als uitkomt dat ze thuiswerken, riskeren ze een boete of een huisuitzetting.

Burgemeester Sharon Dijksma onderkent voor een groot deel de problemen die de raad schetst, maar toch vindt ze haar rol beperkt. De burgemeester geeft aan niet zelf actief op zoek te kunnen of willen gaan naar exploitanten van seksinrichtingen. Daarnaast geeft ze aan dat de afgelopen tien jaar er geen enkele aanvraag vanuit de branche is geweest voor het starten van een seksinrichting in de stad. De burgemeester zei tijdens het debat wel toe dat ze met de branche in gesprek wil over de wensen en behoeftes die er leven.

Gat in de begroting
Tegelijkertijd debatteerde de raad over het Nieuwe Zandpad. Wethouder Eelco Eerenberg heeft een voorstel om de hulpverlening bij de nieuwe prostitutiezone in te richten. Die plannen kunnen op veel steun rekenen. De VVD is kritisch op de financiering van het plan, in de begroting zit een gat van 70.000 euro. De PVV gaat een stap verder, die vindt dat het plan vooral voorsorteert op een ‘hele reeks nieuwe subsidieslurpers’.

Bron: https://www.rtvutrecht.nl/nieuws/3147343/utrechtse-gemeenteraad-meer-ruimte-voor-sekswerkers.html

Burgemeester wil beruchte Chaussée d’Amour weg: “Ze noemen het folklore, ik vind het beschamend”

Jelle Engelbosch (N-VA), waarnemend burgemeester in Sint-Truiden, wil de Chaussée d’Amour laten verdwijnen. Samen met partijgenoot en schepen Jo François onderzoekt hij een plan om de bordelen te raken. “Zo kunnen we dit beschamende verhaal uitdoven.”

De Truiense N-VA is al jarenlang een forse tegenstander van de vele bordelen langs de Luikersteenweg, die de steenweg in de jaren 90 de bijnaam ‘Chaussée d’Amour’ opleverde. Tien jaar geleden pleitte Jelle Engelbosch er al voor om al die eroshuizen onder te brengen in één complex, gelegen op een industriezone. “Een vzw moet daarbij zorgen voor transparante huurovereenkomsten”, zei Engelbosch destijds. “We moeten zorgen dat de schietpartijen, afpersingen en brandstichtingen verleden tijd blijven.”

Twee jaar en twee dodelijke ongevallen later nam het stadsbestuur dat voorstel zelfs ernstig in overweging. Het schepencollege ging zelfs op prospectie in het Antwerpse Schipperskwartier, maar uiteindelijk bleef alles bij het oude.

Sjerp

In tussentijd is er veel veranderd. In 2019 trad N-VA voor het eerst toe tot de coalitie in Sint-Truiden. Engelbosch werd eerste schepen, Jo François kreeg onder meer lokale economie in z’n portefeuille. Nadat Veerle Heeren (tijdelijk) een stap opzij moest zetten na haar voortijdige vaccinatie, mocht Engelbosch zelfs de sjerp omgorden als waarnemend burgemeester.

De kaarten liggen dus ideaal voor de partij om de Chaussée d’Amour, de oude doorn in het oog, in de huidige vorm een halt toe te roepen. Want voor alle duidelijkheid: het standpunt van de N-VA is het voorbije decennium niet veranderd. “Volgens sommigen hoort de Chaussée d’Amour bij Sint-Truiden”, zegt Engelbosch. “Ze noemen het folklore, maar ik vind het vooral beschamend voor onze stad”, zegt Engelbosch. “Het sleept een verleden met zich mee van brandstichting en vrouwenhandel. Veel nostalgie is daar voor mij niet aan. Voor alle duidelijkheid: ik heb niets tegen prostitutie op zich, maar wel tegen de manier waarop het op de Chaussée d’Amour gebeurt.”

Uitdoofscenario

Daarom maken Engelbosch en François werk van een uitdoofscenario. Momenteel laten ze onderzoeken of de stad de onroerende voorheffing voor die bars fors kan en mag verhogen. “We willen die belasting zelfs maal tien doen”, zegt Engelbosch onomwonden. “Door die enorm hoge taks hopen we het houden van zo’n bordeel te ontraden, zodat het verhaal op termijn eindigt.” Het is voor Engelbosch de meest voor de hand liggende maatregel om dat uitdoofscenario te realiseren. “We dachten er ook aan om bijvoorbeeld de vergunning van die bars af te nemen wanneer zo’n pand jarenlang leeg staat of na een bepaald aantal GAS-boetes. Het probleem is echter dat er niet zoiets bestaat als een vergunning voor een bordeel. Het enige wat die bars hebben, is een tapvergunning.”

De onroerende voorheffing is een jaarlijkse geïndexeerde belasting op het kadastraal inkomen (KI) van onroerende goederen (gronden, gebouwen, materieel en outillage in bedrijven). Ze bestaat uit een basisheffing voor de Vlaamse overheid, aangevuld met opcentiemen voor de provincie en de gemeente waar het onroerend goed ligt. Die gemeentelijke opcentiemen wegen het zwaarst door bij de berekening van het totale bedrag. Sinds 2019 mogen gemeenten die opcentiemen differentiëren. Dat betekent dat ze de onroerende voorheffing in een bepaalde wijk of buurt goedkoper kunnen maken, om mensen aan te moedigen zich daar te vestigen. Gemeenten moeten daarvoor wel de goedkeuring krijgen van de Vlaamse Belastingdienst én de gouverneur of het Agentschap Binnenlands Bestuur.


Lees “Burgemeester wil beruchte Chaussée d’Amour weg: “Ze noemen het folklore, ik vind het beschamend”” verder

Lex heeft een escortbureau voor lesbische vrouwen: ’Ik ben vrienden kwijtgeraakt’

Wat vijf jaar geleden begon als een wild idee, is inmiddels uitgegroeid tot een succes: een escortbureau voor lesbische vrouwen. Lex van Delft (49) is dolblij met wat ze heeft bereikt, maar raakte er ook vrienden mee kwijt.

„Ik vind het bij iedere vrouw bijzonder als ze contact met mij opneemt, maar het verhaal dat ik nooit meer zal vergeten is dat van een 89-jarige dame. Ze wist haar hele leven al dat ze op vrouwen viel, maar vond nooit het juiste moment om uit de kast te komen. Tóch besloot ze op haar 89ste op date te gaan met een van mijn escorts. Ze wilde het toch eens ervaren: seks met een vrouw. Na afloop was ze zo opgelucht en blij dat ze het had gedaan…

Ze is nog tig keer teruggekomen omdat ze het zo fantastisch vond. Dat soort verhalen, dát is de reden dat ik vijf jaar geleden begon met escortbureau De Stoute Vrouw.

Gevoelens voor een vrouw

Ik zat op de basisschool toen ik voor het eerst gevoelens kreeg voor een meisje. Het was zo’n typisch meisje met vlechtjes en schattige jurkjes. Ik vond haar interessant en wilde niets liever dan bij haar zijn. Geen idee dat dat verliefdheid was. Internet was er nog niet en over homoseksualiteit werd amper gesproken. Ik dacht zelfs dat het alleen bij jongens voorkwam. Het heeft nog tot mijn puberteit geduurd voordat ik erachter kwam dat ik op vrouwen viel. Ineens vielen er allemaal puzzelstukjes op hun plek; dus daarom adoreerde ik presentatrices op televisie en vond ik de Franse les vooral heel leuk vanwege de bloedmooie docente!

Toch had ik op dat moment niet het gevoel dat ik ermee naar buiten kon treden. Thuis speelde van alles, waar ik liever niet over uitweid, waardoor ik besloot het naast me neer te leggen. Wat niet heel moeilijk was omdat ik verliefd werd op een man. Een heel lieve vent. Iemand met wie ik kon lachen en veel leuke dingen deed. ‘Dan ben ik vást bi,’ vertelde ik mezelf. We zijn vijftien jaar samen geweest en hebben een prachtige dochter gekregen. Helaas groeiden we langzaam uit elkaar en merkte ik dat de interesse in vrouwen weer als een malle naar boven kwam. Ik wist meteen: als ik ooit weer een relatie krijg, dan is dat niet met een man.
Lees “Lex heeft een escortbureau voor lesbische vrouwen: ’Ik ben vrienden kwijtgeraakt’” verder

Opinie: ‘De stad verdient een rosse buurt om trots op te zijn, geen smoezelig bordeel’

Als er toch een erotisch centrum moet komen, dan graag een van hoge kwaliteit. Geen Las Vegas aan het IJ, maar een sexy en chique uitgaanszone, betogen Linda Duits en Jennifer Hopelezz.

In plaats van een Las Vegas aan het IJ zien Linda Duits en Jennifer Hopelezz veel liever een soort Moulin Rouge verrijzen.Beeld AFP

De gemeente wil sekswerkers wegmoffelen. De raamprostitutie op de Wallen is haar al jaren een doorn in het oog, de oude binnenstad zou door kwaliteitstoeristen bezocht moeten worden in plaats van door Britse lads die komen blowen en comazuipen.

Omdat prostitutie nu eenmaal bij het leven en dus ook bij onze stad hoort, wil burgemeester Halsema een erotisch centrum optuigen als alternatief voor de ramen. Voor advies daarover heeft ze vooralsnog alleen bij marktpartijen aangeklopt. Dat is jammer, want wat weten banken nou van seks?

Site, een bureau voor gebieds- en conceptontwikkeling, voerde deze marktverkenning uit. Zij spraken met ambtelijk vertegenwoordigers, beleggers en vastgoedadviseurs. Naast twee exploitanten en een vertegenwoordiger van sekswerkers waren er geen mensen betrokken die daadwerkelijk verstand hebben van seks.

Het resultaat stemt somber. Uit het rapport spreekt een grote afkeer van prostitutie. De betrokken partijen zijn huiverig geld te steken in een sector die ze als crimineel en verwerpelijk beschouwen. Beter praat de gemeente met exploitanten van stripclubs en gokhallen, luidt daarom een van de adviezen.

Verstopt op een industrieterrein

Wat je dan krijgt is verdoezeld gebied voor een bezoedeld beroep, ergens verstopt op een industrieterrein. Het roept de vraag op wat de gemeente nu eigenlijk wil. Draait het alleen om het apart zetten van ongewenste sujetten (de klant en de verkoper) in navolging van andere prostitutiezones in steden als Hamburg? Waarom niet daadwerkelijk vernieuwen en een gebied ontwikkelen dat de wereld eraan herinnert dat Amsterdam voorloper is op het gebied van seksuele vrijheid en emancipatie?

De Wallen waren ooit een seksuele vrijplaats. Niet alleen voor sekswerkers, maar ook voor mensen die vanwege hun geaardheid werden gemarginaliseerd. Zo startte de openlijk lesbische Bet van Beeren in 1927 het nog steeds bestaande Café ’t Mandje op de Zeedijk, een van de eerste plekken waar lhbtq’s hun identiteit niet hoefden te verbergen. De stad koestert dit symbool van vrijheid zo zeer dat in het Amsterdam Museum een replica staat.

Vroeger was de Warmoesstraat het kloppend hart van de leerscene, een gay subcultuur die in de jaren vijftig ontstond. Je vond er leatherbars zoals Argos, geopend in 1965 en gesloten in 2015, en fetisjwinkels zoals Mr. B. Van die cultuur is nauwelijks meer iets terug te zien in de straat: gesneuveld door heteroseksueel massatoerisme. Mr. B verhuisde in 2019 naar de Prinsengracht, onder andere omdat de klanten last hadden van de starende en spottende toeristen.

Wij zien een erotisch centrum voor ons dat recht doet aan de geschiedenis van het gebied waarvoor ze een alternatief moeten zijn. Geen Las Vegas aan het IJ maar de Moulin Rouge uit de gelijknamige film. Een plek waar kunstenaars, artiesten en courtisanes elkaar ontmoeten, een plek waar seksualiteit op een positieve manier beleefd wordt.

Inspelen op de populariteit van drag
Lees “Opinie: ‘De stad verdient een rosse buurt om trots op te zijn, geen smoezelig bordeel’” verder

Rosanna (48) is de baas van het nieuwe sekshuis El Amor in Almelo: ‘Noem me geen pooier, ik ben ondernemer’

ALMELO – El Amor aan de Markstraat 13 in Almelo. Inderdaad: de plek voor een opwindende massage, een knuffel, geslachtsgemeenschap of gewoon een praatje. Met een sekswerker, dat wel. Aan het roer staat Rosanna Ramirez. „Ik let goed op dat ik geen verkeerde mensen over de vloer krijg.”

De exacte datum voor de heropening van de seksinrichting is nog even onduidelijk, omdat de aanvraag voor een exploitatievergunning nog in behandeling is. Zegt een woordvoerder van de gemeente Almelo. Het verkrijgen van zo’n vergunning is steeds voor een periode van maximaal drie jaar. En zo’n aanvraag is niet zo gefikst. De aanvrager moet aan de nodige voorwaarden voldoen, inclusief een zogenoemd Bibob-onderzoek naar eventueel criminele activiteiten. Ook de lijst met eisen voor het bedrijf is lang.

Grote poster aan het raam

Maar Rosanna Ramirez (48) is niet bang dat de vergunning wordt afgewezen. Ze heeft afgelopen week al een grote poster aan één van de ramen van het witte pand bevestigd, waarop onder meer de openingstijden staan. En in het gesprek met haar benadrukt Ramirez dat ze ‘geen problemen wil’.

Wel schrok Ramirez zich rot toen ze voor de eerste keer over de drempel stapte van het pand aan de Markstraat 13. Het gebouw was volledig leeggehaald door de laatste gebruikers, zelfs het toilet was weg. Ze besloot ondanks het vooruitzicht van een langdurige opknapbeurt toch de gok te wagen en het pand te huren. De herinrichting van de twaalf beschikbare kamers voor de verhuur aan prostituees werd de afgelopen maanden voortvarend aangepakt. „Het was zwaar”, zegt ze. „Ik was zo moe na al het werk. Alles in m’n lijf kraakte.”

Afwimpelen

De in de Dominicaanse Republiek geboren en getogen Rosanna Ramirez was al eens gepolst door pandeigenaar Vincent Schutte om in Almelo leiding te geven aan een prostitutiebedrijf. De eerste keer wimpelde ze het aanbod af, want ze werkte op dat moment met veel plezier in een vergelijkbare onderneming in de rosse buurt van het Friese Heerenveen. Aan de Munninkstraat, een straat die in Heerenveen beter bekend staat als de ‘Frunniksteeg’.

Ze was bedrijfsleidster van Club 88 en Club 89, met in totaal 23 kamers, waar dames van lichte zeden van diverse nationaliteiten werkzaam waren. Ze sprak al Spaans, Nederlands en Engels, maar van de ‘meisjes’ leerde ze bovendien een Portugees en Roemeens: „En ik spreek na 25 jaar in Heerenveen ook Fries, natuurlijk.” Maar nadat beide clubs de deuren sloten, zat Ramirez zonder werk. „Een nare tijd, ik moest ook terug naar de Dominicaanse Republiek omdat mijn moeder en eerste echtgenoot kort na elkaar overleden. Bij terugkeer naar Nederland vroeg Vincent mij wederom. En zo ben ik in Almelo terechtgekomen.”

Geen gekke dingen

Ze huurt Marktstraat 13 van Schutte. En op haar beurt verhuurt zij de twaalf kamers aan dames die er hun klanten ontvangen. Ramirez ziet erop toe dat er geen gekke dingen gebeuren en dat de sekswerkers veilig zijn. „Rare figuren komen er niet in”, zegt ze met klem. En ook voor de vrouwen die in Marktstraat 13 aan de slag willen zijn er regels: géén drugs, géén alcohol en ook geen vriendjes over de vloer. Ramirez: „Ik wil de dingen doen zoals ze horen. Ik wil geen problemen. Toen ik in Heerenveen werkte, had ik ook nooit, nooit, nooit problemen!”

Ouder dan 21 jaar

Vrouwen die een ruimte willen huren moeten ouder zijn dan 21 jaar. Ramirez: „Alles moet in orde zijn. Om hen te helpen met de administratie ben ik bezig met iemand. Zelf maak ik ook gebruik van een boekhouder, want ik betaal netjes mijn belasting.” Ze begrijpt dat niet iedereen blij is met de komst van een nieuw seksbedrijf in de buurt, want in het verleden was er overlast. Bijvoorbeeld van lieden die op de ramen klopten van buurtbewoners. Ook was er veel aanloop in de late uurtjes. Daarover stelde het raadslid Willem Loupatty (VVD) eerder dit jaar ook vragen aan het college. Hij vreest dat de leefbaarheid en veiligheid in het geding zijn. Maar B en W zeiden dat een prostitutiebedrijf op die locatie mag.

Overlast voorkomen

Rosanna Ramirez hoopt straks waar te maken dat El Amor niet voor overlast in de buurt zorgt. „Veel mensen hebben ook een verkeerd beeld van onze branche”, zegt ze. „Een beeld van criminaliteit en uitbuiting, maar daar houd ik me verre van. Als ze tegen mij zeggen dat ik een pooier ben, dan zeg ik: ‘Pardon? Ik ben een ondernemer!’ En ik let goed op dat ik geen verkeerde mensen over de vloer krijg.”

Een markt voor het bedrijf lijkt er in Almelo zeker te zijn. Want tijdens de renovatie van het pand kwam het regelmatig voor dat potentiële klanten binnenkwamen. ‘We zijn nog niet open, nog even geduld beste heren’, zei Ramirez dan.

bron: https://www.ad.nl/almelo/rosanna-48-is-de-baas-van-het-nieuwe-sekshuis-el-amor-in-almelo-noem-me-geen-pooier-ik-ben-ondernemer~ad17728e8/

Waarom de sluiting van een illegaal bordeel maanden op zich heeft laten wachten

De gemeente Haarlemmermeer en de politie weten al vanaf april dat in een pand aan de IJweg in Zwanenburg een illegaal bordeel zit. Ondanks alle overlast voor de buurt besluit burgemeester Marianne Schuurmans begin juli pas dat zij het pand wil sluiten. Dat leidt tot ongeloof in Zwanenburg.
Waarom een illegaal bordeel maar niet gesloten wordt

Verhuurder van het pand, Jan Koster, vertelt dat hij het pand sinds april verhuurt aan de huidige ‘bewoners’. Maar de huurders gebruiken de woning aan de IJweg voor hele andere doeleinden. Daar komt hij half april achter, nadat hij er door zijn klusjesman op gewezen wordt.

Hardhandig de deur gewezen

“Ik heb gelijk de huur opgezegd. Maar nu, een aantal maanden later zitten ze er nog steeds in. Ik ben half mei naar het pand gegaan en ze verteld dat ze eruit moesten. Toen werd ik hardhandig de deur gewezen”, vertelt hij vandaag voor de camera van NH Nieuws.

Koster: “Ik ben naïef geweest, maar de gemeente heeft ook niet ingegrepen en dat neem ik ze wel kwalijk.” Niet alleen Jan Koster is ontevreden over de gemeente, ook buurtbewoners zijn verbolgen over het feit dat zij al maanden in de ellende zitten, zonder dat er iets gebeurt.

Burgemeester Marianne Schuurmans legt uit dat dit zo lang heeft geduurd door het onderzoek dat de gemeente heeft gedaan. “Wij moeten eerst onderzoek doen naar het bewijs om überhaupt binnen te vallen. Dat hebben wij half juni gedaan en toen zijn twee verdachten aangehouden. Daarna zijn wij druk bezig geweest met het opbouwen van een dossier waarin wij genoeg bewijs aanleveren om het pand ook daadwerkelijk te sluiten.”

Bureaucratisch geneuzel

Volgens Alex Vooren van Stichting Verhuur Veilig allemaal bureaucratisch geneuzel. Vooren strijdt samen met de stichting tegen woonfraude en ondersteunt verhuurders bij het bestrijden van onder andere illegale bordelen of hennepkwekerijen in huurwoningen. “Dit pand had met iets minder onderzoek al sinds begin juni gesloten kunnen worden. Vaak doen gemeenten hier té lang over waardoor in dit geval Zwanenburg ruim anderhalve maand te lang in de ellende zit.”

Verhuurder Koster is blij dat het pand uiterlijk volgende week vrijdag gesloten wordt: “Dit moet stoppen. Niet alleen hier, maar je moet ook voorkomen dat deze huurders een nieuw pand betrekken. Dit moet in heel Nederland stoppen”.

Bron: https://www.nos.nl/r/t/156812

Nóóit meer betaalde liefde in de Jaffastraat: het bordeel van sekskoning Jan Bik wordt een woning

Het bordeel van sekskoning Jan Bik in de Utrechtse Jaffastraat is voorgoed verleden tijd. Het pand wordt verkocht als woning. Op het adres kan nooit meer een legale seksclub komen.

Politie en de opsporingsdienst van de belastingdienst Fiod vielen in januari 2013 met groot machtsvertoon Club Jan Bik in de wijk Nieuw Engeland binnen. De actie maakte onderdeel uit van een grote actie in binnen- en buitenland gericht tegen Bik, die werd verdacht van grootschalige fraude, witwassen en deelname aan een criminele organisatie.

Sinds 2013 staat het pand op de Jaffastraat 1 leeg. De buurt was er al die tijd niet gerust op en vreesde dat er te zijner tijd weer een bordeel zou worden gevestigd. Deze mogelijkheid bleef open omdat het bestemmingsplan zowel wonen als een seksinrichting toestaat. Dat laatste gaat nu veranderen. In de toekomst mag in het pand alleen nog worden gewoond.

Het college van burgemeester en wethouders wilde lange tijd niets weten een wijziging van de bestemming van het pand omdat het aantal plekken in de stad waar legaal sekswerk kan worden verricht schaars is. De privéclub leverde volgens het college in het verleden ook nauwelijks overlast op. ,,Zowel de sekswerkers als de klanten gebruiken deze locaties in de regel graag zo onopvallend mogelijk.’’
Lees “Nóóit meer betaalde liefde in de Jaffastraat: het bordeel van sekskoning Jan Bik wordt een woning” verder

Peepshow-op-wielen van sekswerkers komt in Tilburg tot stilstand: ‘Alleen maar liefde’

TILBURG – Het meest troosteloze plein van Tilburg knapt er zienderogen van op. Op woensdagmiddag – ook de ‘internationale sekswerkersdag’ – komt er een peepshow op wielen tot stilstand. De Peep Show Hoes. Om sekswerkers uit het verdomhoekje te halen. ,,Zichtbaarheid is belangrijk voor de acceptatie.”

Die agent, zou het? Komt ‘ie om bonnen te schrijven? Maar nee, ook hij klimt even aan boord bij de peepshow-op-wielen. ,,Superleuk, om ons te steunen”, glundert Maaike van Seksworks, een Brabants collectief van (ex)sekswerkers, dat in Tilburg is ontstaan.

Zo’n rijdend wagentje in de hitte aan het Koningsplein, het is een beetje een sauna. ,,Maar ja, een sauna is gezond”, glimlacht Miss Riskina, de perfomer die showtjes opvoert in de peepshow-wagen. Zij dansend, de ‘klant’ aan de andere kant, afgescheiden door een plexiglas wandje. ,,Wel grappig, daardoor kun je heel dichtbij dansen, maar blijft er toch een zekere afstand.” Ze lacht. ,,En wel zo coronaveilig.”

Ludiek, maar ernst

Het is een ludiek omhulsel, maar de onderliggende boodschap is ernstig. Sekswerk telt nog veel stigma’s. ,,We willen laten zien dat sekswerk ook werk is. Dat het genormaliseerd moet worden”, zeggen Wendy en Maaike van Seksworks.

Welke dat zijn: bijvoorbeeld dat het allemaal gedwongen is, vervelend is. Of dat ze slachtoffers zijn. Wendy: ,,We betalen gewoon belasting, maar hebben bijna geen rechten.” Dat de beroepsgroep geen aanspraak kon maken op coronasteun steekt nog nog steeds. De rijdende peepshow werd vorig jaar gebouwd, middenin de coronacrisis. Sekswerkers werden toen verboden te werken.

Hoewel dat verbod is opgeheven, blijft het wagentje rijden. Om een boodschap uit te dragen. ,,Zichtbaarheid is ontzettend belangrijk voor acceptatie”, vertelt Mischa. Omdat steeds meer steden, zoals Amsterdam, de legale werkplekken naar verdomhoekjes verbannen of ze gesloten worden.

Sekswerker-pride

Maar het is op woensdagmiddag ook een beetje feest: de Internationale Dag van de Sekswerker. Mischa. ,,We vieren de vrijheid van seksualiteit, diversiteit. Dat iedereen kan zijn wie hij is, wie hij wil zijn.” Ze lacht. ,,En dit is onze kleine sekswerker-pride.”

De rijdende peepshow krijgt nog een broertje of zusje. ,,Eigenlijk willen we een sekswerk-festival, een soort Theater aan de Parade maar dan allemaal met verschillende peepshows door heel Nederland.”

Vanuit het gemeentehuis aan de overkant is Hadeline Vorselaar overgestoken. De specialist Veiligheid van de gemeente buigt zich onder meer over mensenhandel, prostitutiebeleid. Ze werkt samen met de sekswerkers in een bijzonder alliantie. ,,Je kunt wel beleid gaan maken over sekswerkers, maar wij doen dat met ze.” Ook zij ziet het stigma. ,,Er moet nog veel water door de zee voor dat er vanaf is, maar je moet ergens beginnen.”

Liefde

Soms gaat dat met kleine stapjes, maar toch. Hoe dat in Tilburg vorm begint te krijgen: onder meer met een koffieuurtje, waar sekswerkers bijeen komen om ervaringen en tips uit te wisselen. Maar denk ook aan workshops over boekhouding of een cursus zelfverdediging doen. En samenwerken met de gemeente, om beleid te maken.

En dat wagentje natuurlijk. Waar een paar mensen in een boog omheen lopen, ‘toch een beetje eng’. Maar waar net zo goed een agent aan boord klimt, net als een oudere dame uit Tilburg-Noord. Om de sekswerkers te steunen. ,,Alleen maar liefde”, concluderen Maaike en Wendy. ,,Er is geen vervelende reactie bij hier in de stad.”

Wie benieuwd is naar Seksworks, kan hier terecht.

Seksclubs weer open maar buitenlandse meiden zijn er niet: ‘Fruitboer heeft ook geen volk’

WADENOIJEN/ HAPS – Sekswerkers mogen sinds vorige week weer aan de slag, dus de seksclubs kunnen ook open. In sommige huizen lopen ze alleen tegen één obstakel aan: nog niet alle vrouwen zijn er.

,,119 Privé, goedemiddag. Op het moment is er niks. Als het goed is, komt er vanavond één, maar dan moet je van tevoren even bellen.’’

Peter Kruithof, eigenaar van privéhuis 119 Privé in Wadenoijen, zit aan de bar van zijn monumentale boerderij. Naast de gastvrouw is hij die middag de enige. ,,Ik ben expres open om mijn vaste klanten te woord te kunnen staan’’, zegt Kruithof. ,,En die snappen het. Maar als ik dicht ben, en ik neem de telefoon niet op, komen ze over een halfjaar ook niet meer.’’

Onverwachte opening

Vorige week woensdag werd de tweede stap in het zes stappen tellende corona-openingsplan van het kabinet gezet. Daarbij hoorde ook het toestaan van alle contactberoepen: de sekswerkers konden dus weer aan de slag.

,,Vorig jaar mochten wij pas als laatste open’’, zegt Kruithof. ,,Wij dachten nu: oh, 1 juli, 1 augustus: want we zullen de laatste wel weer zijn.’’ Maar die datum bleek ineens 19 mei. ,,Ik denk dat de meesten het niet hadden verwacht. Ik had het in elk geval niet verwacht, nee.’’

Het is ‘geen zielig verhaal’, benadrukt Kruithof meermaals. Maar de toch plotsklapse versoepeling bracht wel een issue met zich mee. ,,De vrouwen heb ik wel, maar ze zijn er nu niet. Jij weet ook: met die lockdown zijn die buitenlandse meiden terug naar huis gegaan. Die zijn niet een-twee-drie weer hier. Hetzelfde geldt voor die fruitboer aan de overkant: die heeft ook geen volk.’’

Kruithof ‘had maar twee echte Nederlanders, de anderen waren buitenlands’. Eén vrouw, enigszins overvallen door de sneller dan verwachte opening van 119 Privé, komt eind deze maand terug vanuit Oost-Europa: 31 mei. ,,Maar ze neemt twee vriendinnen mee. Had ze het wel verwacht, had ze er nu hier gezeten.’’ Inmiddels zijn er wel een paar vrouwen aan het werk.
Andere baan

119 Privé kent een vaste kern vrouwen. Een deel daarvan komt terug. Maar: ,,Een aantal heeft een vaste baan’’, weet Kruithof door het contact dat hij met de vrouwen heeft. Ander werk, gezocht en gekregen tijdens de lockdown. ,,Zij hebben ook een hypotheek, die moet betaald worden.’’

Bovendien kiezen de vrouwen volgens hem voor vastigheid. ,,Want wie zegt dat we open mogen blijven? Dus die meiden zeggen: ik gok het gewoon niet.’’

Volgens directeur André van Dorst van de Vereniging Exploitanten Relaxbedrijven wachten meer eigenaren van seksclubs op vrouwen. ,,Maar vooral van bedrijven die altijd goed contact hebben gehouden met vrouwen, hoor je weer niet zo gek veel problemen met de bezetting’’, zegt Van Dorst.

,,Zij hebben altijd gevraagd: hoe gaat het met je? Heb je wat nodig? Je moet dan nog maar afwachten of vrouwen echt terugkomen, maar over het algemeen hebben deze bedrijven niets te klagen.’’

‘Gaat de deur dicht, dan mag het mondkapje af’

Sinds de seksclubs weer open zijn, moeten ze van de Rijksoverheid vanzelfsprekend aan tal van coronaregels voldoen. Bij Club Noblesse in Haps krijgen alle gasten bij binnenkomst bijvoorbeeld een gezondheidscheck en wordt met een speciaal apparaat gemeten of zij koorts hebben. Binnen is een mondkapje verplicht.

,,Maar gaat de deur van de kamer dicht, dan mag het mondkapje af’’, zegt de eigenaar van Club Noblesse. ,,Ook is het in de kamer natuurlijk moeilijk 1,5 meter afstand te houden, maar de regels zijn zo versoepeld dat dit niet meer hoeft.’’

Het beleid in Haps is dat iedere sekswerker eens per week een coronatest ondergaat om uitbraken te voorkomen. Volgens de eigenaar van Club Noblesse voelen vrouwen die bij hem werken zich niet onveilig. Ook veel klanten zouden zich niet laten tegenhouden door corona. ,,Wij mogen niet klagen over de interesse voor onze vernieuwde zaak.’’

De clubs die hij bedoelt, werken volgens hem veelal met vrouwen uit Nederland. In tegenstelling tot vakgenoten uit bijvoorbeeld Oost-Europa, hebben zij meestal een eigen mobiel nummer waar zij goed op te bereiken zijn, verklaart Van Dorst. ,,Iemand die normaal gesproken in Roemenië of Hongarije woont, wil misschien helemaal niet dat de familie weet dat ze waar dan ook werkt, dus ze geeft dan geen mobiel nummer af bij een bedrijf.’’

Illegale prostitutie

Ook weet hij dat vrouwen, die voorheen in seksclubs werkten, in tijden van corona illegaal voor zichzelf zijn doorgegaan met een groep vaste klanten. Meld Misdaad Anoniem zag landelijk een verdubbeling van het aantal meldingen over illegale prostitutie.

Zeer onwenselijk, want vrouwen kunnen zonder toezicht onder meer gemakkelijk onder druk worden gezet door mannen, stelt Van Dorst. Maar ergens begrijpt hij ze ook wel. De coronasteun van de overheid voor sekswerkers is volgens hem ontoereikend geweest.

,,Ik denk dat een deel echt wegblijft, maar daar staat tegenover dat er misschien ook een groep nieuwe mensen is die denkt: ik ben zo aan lager wal geraakt, laat ik het toch ook maar eens proberen. Dus je krijgt ook weer nieuwe mensen binnen.’’ Of Kruithofs vrouwen tussentijds illegaal hebben gewerkt? ,,Niet dat ik weet.’’

Kruithof denkt dat het lastige met buitenlandse vrouwen ‘het reizen’ is. ,,Met die quarantaine.’’ Hij schat dat zo’n 80 procent van zijn eigen vrouwen uit Oost-Europa komt.
Geen personele problemen in Haps

Bij Club Noblesse in Haps werkten enkele vrouwen tijdens de recente sluiting in de zorg en de supermarkt, maar zij zijn wél teruggekeerd, vertelt de eigenaar. Omdat hij in een branche werkt die ‘nogal niet begrepen wordt’, wil hij niet met zijn naam reageren.

Hij wijt de loyaliteit deels aan het feit dat zijn zaak de afgelopen maanden volledig is verbouwd. Een klus waarbij wat vrouwen die normaal gesproken in Club Noblesse werken ook hebben geholpen, laat hij weten.

,,Verder bestaan wij als zaak al 35 jaar. We hebben inmiddels een goede naam opgebouwd. Dat is heel fijn, want de meisjes moeten zich toch ergens thuis voelen. Als de deurbel gaat en een meisje vertelt dat ze hier graag wil komen werken met een werkvergunning, wordt ze helemaal gescreend en gevraagd of ze hier uit eigen beweging is gekomen.’’

Bron: https://www.gelderlander.nl/home/seksclubs-weer-open-maar-buitenlandse-meiden-zijn-er-niet-fruitboer-heeft-ook-geen-volk~a5aaf00f/

Groot illegaal prostitutienetwerk opgerold: ‘Elke dag tweehonderd Roemeense vrouwen aangeboden voor seks’

Politie Midden-Nederland heeft een groot illegaal prostitutienetwerk opgerold. Na een omvangrijk onderzoek naar mensenhandel werden deze week twee verdachten aangehouden, die tientallen prostituees uit voornamelijk Roemenië uitbuitten. ,,Iedere dag worden minstens tweehonderd nieuwe Roemeense vrouwen voor seks aangeboden via Nederlandse sites.”

Gewoon een huis in de vrije huursector, midden in een Utrechtse woonwijk. Nederlandse mannen parkeren hun auto voor de deur, gaan naar binnen, staan na een half uur weer buiten en rijden weg alsof er niets gebeurd is. Maar niets blijkt minder waar. In zo’n huurhuis werken gemiddeld twee tot vier vrouwen als sekswerker, die vaak ook leven op de plek waar ze werken en een kamer moeten huren. En iedere dag ontvangen ze aan de lopende band Nederlandse mannen van alle rangen en standen, tussen de 20 en 70 jaar oud. Niet zelden met een kinderzitje achter op de fiets of achter in de auto.

Dit soort praktijken vindt niet alleen plaats in huurhuizen. Ook op vakantieparken, of in hotelkamers. Allemaal met mannen die veelal via de site kinky.nl of sexjobs.nl afspraken maken en zich geen vragen stellen over de wereld waarin deze vrouwen zich bevinden. Omdat ze maar één doel voor ogen hebben.

Onderzoek

Politie, Openbaar Ministerie en gemeente Utrecht stellen zich die vragen wel. Samen met andere partijen, zoals de Koninklijke Marechaussee en de Belastingdienst, begonnen zij anderhalf jaar geleden een uitgebreid onderzoek naar mensenhandel. Dat was na een tip die leidde naar illegale prostitutie in een woning in Utrecht, maar ook in omliggende gemeenten.

,,Omdat we niet willen dat zo met mensen wordt omgegaan”, motiveert officier van justitie Daphne van der Zwan het onderzoek. ,,Omdat de vrouwen worden gezien en behandeld als goederen”, vult collega-officier Mirjam Blom aan. ,,Dit werk houdt deze vrouwen en hun familie in leven, maar dit is geen leven”, zegt politieteamchef Jessica van den Burg.

Het rechercheteam Mensenhandel en Migratiecriminaliteit van politie Midden-Nederland deed samen met betrokkenen onderzoek. Roemeense pooiers halen vooral landgenoten, maar ook vrouwen uit Zuid-Amerika (Venezuela en Colombia) naar Nederland, om snel veel geld te verdienen in de prostitutie.

Seks voor 5 of 10 euro

Het gaat bijvoorbeeld om vrouwen die als prostituee langs de weg in Italië en Spanje voor 5 of 10 euro seksuele handelingen verrichten en voor wie illegaal in Nederland werken veel méér geld oplevert. Verdiensten die hard nodig zijn voor hen en hun familie in het thuisland, maar die slechts een schijntje zijn van het bedrag dat hun pooiers opstrijken. ,,Voor die pooiers is dit echt luilekkerland”, zegt officier Blom. ,,En niemand betaalt belasting”, vult Van der Zwan aan.
Lees “Groot illegaal prostitutienetwerk opgerold: ‘Elke dag tweehonderd Roemeense vrouwen aangeboden voor seks’” verder